محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

138

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

نشانه بزرگى براى جهانيان قرار داديم ! » « 1 » براساس اين آيه ، خداوند سبحان بدون اين كه مريم آميزشى داشته باشد ، جنينى را در رحم او قرار داد . درباره انسان ( فمثلت إنسانا ذا أذهان يجليها ، و فكر يتصرّف بها ، و جوارح يختدمها ، و أدوات يقلّبها ، و معرفة يفرق بها بين الحقّ و الباطل و الأذواق و المشامّ و الألوان و الأجناس ) گفته مىشود كه خداوند سبحان ، انسان را آفريد تا قدرت و عظمتش در انسان تجلى يابد . بنابراين خداوند انسان را به بهترين شكل از جهت جسم و روح آفريد و هيچ موجودى جز ذات الهى از او كامل‌تر نيست . محمد صلّى اللّه عليه و إله سرور دو جهان بهترين گواه بر اين حقيقت است كه مىگويد : « بگو : من فقط بشرى هستم مثل شما ؛ ( امتيازم اين است كه ) به من وحى مىشود كه تنها معبودتان ، معبود يگانه است . » « 2 » انسان در عظمت و بزرگى وجود خويش به طور كامل شبيه كيهان است ؛ هرگاه رازى از آن كشف مىشود ، رازهاى فراوان ديگرى پديد مىآيند . از همين روى برخى كيهان را انسان بزرگ و آدم را انسان كوچك يا جهان كوچك ناميده‌اند . اين نامگذارى بر توجيهى متين و استوار بنيان نهاده شده است و حتى اكنون كه دانش بشرى راه را براى صعود انسان به ماه گشوده است ، همچنان حقيقت انسان و توانايىها و اسرار آن در پرده ابهام قرار دارد . اگر حقيقت هر پديده‌اى از ساخته‌هاى آن آشكار مىشود ، پس انسان

--> ( 1 ) . وَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آيَةً لِلْعالَمِينَ انبياء / 21 : 91 . ( 2 ) . قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ كهف / 18 : 110 .